𝐔𝐫𝐬𝐳𝐮𝐥𝐚 𝐊𝐨𝐳𝐢𝐨ł „𝐑𝐚𝐩𝐭𝐮𝐥𝐚𝐫𝐳” (639)

 

Tomik przeczytałem dzisiejszej nocy na — jak się to mówi — jednym oddechu. Nie wszystkie wiersze są tu proste i nie wszystkie jednoznaczne, chociaż pozór prostoty na pewno bije ze stron „Raptularza". Proste rzeczy stają się poezją i filozofią. To filozofia kończącego się życia, zawierająca refleksje nad miłością, śmiercią, nad sensem poezji. Jest tu miejsce na sztukę, historię, przyrodę, wspomnienia, dawne zdarzenia i ulotne chwile. Nie można się oprzeć wrażeniu, że autorka i podmiot liryczny to te same osoby, więc ze strof przemawia przede wszystkim szczerość, przemawia prawda i przemawia świadomość samej siebie. Osobisty ton wierszy Urszuli Kozioł nie razi, ponieważ jest on najczęściej wpisany w ramy zwyczajności i codzienności. Piękny tomik.