Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wiersz. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wiersz. Pokaż wszystkie posty

środa, 11 lutego 2026

Od nowa (644)

Poziom nocy wzbiera jak rzeka
zjemy kolację, pójdziemy spać
czas nie przygotował nic lepszego
pies zwinął się już jak wąż w doskonałość
odwierty we wspomnieniach piętrzą gruzowiska
zmęczenie świata jest zbyt wielkie
cztery żółwie niosą płaską ziemię w nieskończony wszechświat
ja sięgam jednak najdalej jak mogę
tylko do nocnego stolika
i gaszę lampkę
zimny ogień współczesności
ciepło twej doskonałej skóry, która więdnie
to najbliższa przystań
ale już odpływają nasze wielogodzinne rozmowy
pozbawione zmęczenia
zostaje cisza dookoła
i nasze milczenie
rozpaczliwie szukam słów, które mógłbym wypowiedzieć
które są w stanie zmienić
ażurową miłość w postument
była nim niegdyś
w osobistej legendzie
ta siła, która nas zespoliła
gdy odkryliśmy źródła elementarnych wyznań
lecz żółwie zaszły już daleko
noc nabiera ciemności
i zmęczenie zamyka drzwi
percepcji

kiedy nadchodzi świt
wszystko zaczyna się od nowa


[11.II.2026 r.]

czwartek, 23 kwietnia 2009

* * * (27)

Nawet jeśli wiatr obwieści, że meluzyna

rozpuściła nieopodal swe długie włosy



jest zawsze czas

i dzień następny w pobliżu

i bezustannie płynąca rzeka

w cieniu nocy lub drzew



niczego nie straciłeś

tylko właśnie się wahasz

albo czekasz